“Mesleğimizin ölmesinden korkuyorum”

Artık günümüzün en büyük alışkanlığı olan, eskisini at yenisini al mantalitesi ve küreselleşen dünyada bir çok mesleğin yok olmasına neden oldu.Özellikle el işçiliği yapan yani zanaatkarlar olarak adlandırdığımız kişilerin mesleklerin nesli tükendi veya tükenme tehlikesi yaşıyorlar.

Çocukluğundan beri saatçilik yapan ve yaptığı işi, bir yaşam biçimi olarak gören Mersin Savacı;”Ben bu mesleğe ilk adımımı, ilkokulu bitirdikten sonra memlekette ağabeyimin dükkanında işi başı yaparak başladım.O günden bugüne kadar yaklaşık 38 yıldır hiç ara vermeden saat tamirciliği yapıyorum ve hiçbir zaman sıkılmadım aksine büyük bir itina ve zevkle yapıyorum.Zaten işin sırrı da burada aslında her meslek için geçerli işimizi severek yapmamız gerek.Daha sonra İstanbul’a geldim, çeşitli firmalarda usta olarak çalıştım daha sonra kendi iş yerimi açtım.Ustalaşmak için de bir hayli sabır,sıkı çalışma ve zaman gerektiğini düşünüyorum”dedi.Öte yandan mesleğin son derece zor öğrenilen bir meslek olduğundan söz eden Savacı,”Mesleğimiz ince bir işçilik gerektiriyor doğal olarak uzun zaman alıyor.Aynı zamanda gençler arasında da bilinen bir meslek olmaması arkamızdan gelecek genç bir nesil yok desen yanlış olmaz.”diye devam etti.

Son olarak mesleklerinin ucuz ve kalitesiz saatler yüzünden biteceğinden korktuğunu belirten Savacı,bunun nedenini ise;bu saatlerin bozulduğu zaman çöpe atıldığı için, insanlarımızında mallarını tamir ettirip kullanmasının yerine atıp yenisini almaya teşvik ettiğini vurguladı.

Published by

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir